Logowanie:
Logowanie:

Późnobarokowy kościół cysterski zbudowany w latach 1720-28 wg projektu Pompeo Ferrariego z częściowym wykorzystaniem starych murów romańskich z II poł. XIII w. i gotyckich z XIV w. Z boku fasady głównej wznosi się kwadratowa wieża z ok. 1700r. Na zewnątrz na lewo od wejścia znajdują się epitafia ks. Feliksa Bodzianowskiego, tutejszego proboszcza w latach 1922-1939, zamęczonego w obozie koncentracyjnym w Dachu oraz ks. Antoniego Piotrowskiego, proboszcza od 1939r, również więźnia obozów hitlerowskich. Znajduje się tu również tablica upamiętniająca żołnierzy i policjantów zamordowanych w 1940r. w ZSRR, odsłonięta w 60-lecie tego wydarzenia.


Kościół ma plan kwadratu nakrytego kopułą wspierającą się na czterech potężnych filarach. Wokół nawy głównej, kwadratowej o ściętych narożach, usytuowane jest obejście: nawy boczne, chór i prezbiterium – z emporami na piętrze, pokryte eliptycznymi kopułkami.


Cenne jednolite barokowe wyposażenie wnętrza pochodzi z okresu budowy a wykonali je stolarze z Rydzyny. Ołtarz główny z figurą Matki Boskiej otoczoną sześcioma rzeźbionymi filarami wykonany jest w całości z drewna. Przedstawia scenę wniebowzięcia Maryi w otoczeniu aniołów. Nad zwieńczeniem w formie arkady, symbolizującej sklepienie niebieskie, znajduje się Oko Opatrzności Bożej. Na centralnej kolumnie – kartusz z hierogramem (znak literowy symbolizujący osobę świętą) Maryi, ozdobiony rzeźbioną girlandą. Poniżej – tabernakulum z tronem, na którym zazwyczaj stoi krucyfiks z postacią Marii Magdaleny, bolejącej nad śmiercią Chrystusa. Pomiędzy filarami, wspierającymi kopułę umieszczone są cztery malowidła przedstawiające kolejno: cysterki adorujące Opatrzność Bożą oraz trzy sceny biblijne: cud rozmnożenia chleba, Daniela w jaskini lwów oraz trzech młodzieńców w piecu ognistym. Nad chórem organowym znajduje się imponująca polichromia przedstawiająca Matkę Boską okrywającą swym płaszczem cystersów obu płci. Łaciński napis głosi: „Ja ten zakon aż do końca wieków będę osłaniać i bronić”. Po lewej widnieje autoportret artysty Adama Swacha z datą 1730r. Warto przyjrzeć się obrazowi Świętej Rodziny pędzla Szymona Czechowicza z poł. XVIII w. umieszczonemu w prawym ołtarzu bocznym oraz ołtarzowi Krzyża Świętego po stronie przeciwnej.


Oprócz wyżej wymienionych elementów na uwagę zasługują także: krucyfiks z I poł. XVIII w. umieszczony pod chórem, malowidło w latarni (otwór okienny w kopule), przedstawiające Trójcę Świętą, bogato dekorowana balustrada chóru, stalle (drewniane ławy dla zakonników) z I poł. XVIII w. pod emporami, misternie haftowane antepedium (zasłona ołtarza) z II poł. XVIII w. ze sceną z Apokalipsy św. Jana oraz stiukowa, marmoryzowana ambona zwieńczona baldachimem.


Wśród przedmiotów nie udostępnianych na co dzień zwiedzającym, znajdują się m.in. relikwiarz z fragmentem drzewa Krzyża św. z datą 1622 wytłoczoną na podstawie, ornaty i kapy z XVII i XVIIIw. oraz antepedia (bogato zdobione zakrycie blatu ołtarza chrześcijańskiego).

Od strony wsch. do kościoła przylega zakrystia z 1788r. z wyposażeniem rokokowym a od płd.-zach. czworoboczna wieża-dzwonnica o trzech kondygnacjach, nakryta baniastym hełmem. Kiedyś na dzwonnicy znajdował się zegar, dzisiaj pozostały puste pola i resztki mechanizmu zegarowego. W kościele, w nieznanym dziś miejscu, pochowano ksienię Annę, córkę księcia Przemysła I, zmarłą po 1285r.

 

Kościół można zwiedzać w soboty pomiędzy godz. 10.00 a 15.00 oraz w niedziele pomiędzy godz. 14.00 a 17.00. Na turystów będą czekać osoby (proboszczowie lub regionaliści), które opowiedzą o historii świątyni. Sezon trwa od 1 maja 19 października.

« poprzedni | następny »
« wróć

Aby móc korzystać z wszystkich funkcji naszego serwisu zaloguj się lub zarejestruj. Rejestracja jest całkowicie darmowa.